در بیشتر نقاط جهان آینده بهتر از زمان حال خواهد بود، ولی ممکن است بعضی مسائل چشم‌انداز جهانی را عمیقاً تغییر دهند.

نیمی از جهان در معرض خطر عدم ثبات اجتماعی و خشونت ناشی از افزایش بهای غذا و انرژی، نابودی ساختارها و از بین رفتن آب‌های زیرزمینی، تغییرات آب و هوایی، کاهش ذخایر آب ـ غذا ـ انرژی به ازای هر فرد، گسترش بیابان‌ها و افزایش مهاجرت به دلیل شرایط سیاسی، زیست محیطی و اقتصادی قرار دارد.

مرکز هشدار بین‌المللی بریتانیا فهرستی از 102 کشور را به عنوان کشورهای در معرض خطر ارائه کرده است. مرکز تحقیقات نوال [1] در ایالات متحده نیز 46 کشور را [با جمعیتی برابر 7/2 میلیارد نفر] در معرض خطر درگیری‌های مسلحانه و 56 کشور دیگر را نیز [با جمیعت 2/1 میلیارد نفر] در مخاطره عدم ثبات سیاسی بر شمرده است. تا میانه سال 2008، 14 جنگ (درگیری‌هایی با بیش از 1000مرگ) روی داده است؛ یعنی یک جنگ کمتر از سال 2007 که از این تعداد، پنج مورد در آفریقا، چهار مورد در آسیا، دو مورد در آمریکا، دو مورد در خاور میانه، و یک مورد نیز در نتیجه برخوردهای ضد افراط گرایی رخ داده است.

مطابق برآورد مجمع بین‌المللی غذا و انرژی، 34 کشور به دلیل افزایش نیاز کشورهای در حال توسعه، مصرف محصولات سوختی، افزایش بهای نفت، بهای گران کودهای شیمیایی، کاهش سرمایه­های جهانی طی 25 سال و احتکار کالاها با بحران غذا مواجه خواهند بود. بهای غذاهای اصلی در تمام جهان دو برابر خواهد شد، برای مثال بهای حبوباتی همچون برنج و گندم نسبت به سال 2006، 129% افزایش خواهد یافت. در صورت عدم اجرای راهبردهای صحیح و جدی برای تأمین غذا، بررسی‌های دقیق علمی و تغییر در رژیم غذایی، کسب درآمد 2 دلار در روز برای نزدیک به 3 میلیارد نفر از جمعیت جهان، تنش‌های اجتماعی جهانی را گریزناپذیر خواهد ساخت.

با این همه، چنین به نظر می‌رسد که پیشرفت‌های علمی، فنی، آموزشی، اقتصادی و مدیریتی جهان را به سمتی پیش خواهد برد که بسیار بهتر از زمان حاضر باشد. اتلاف بیش از اندازه استعدادهای بشری را بر اثر خشونت، غفلت، نبود آموزش، فساد و دیگر رفتارهای غیرانسانی در نظر آورید. هدر رفتن گسترده سرمایه­ها را برای ایجاد سرگرمی و رسانه­های متمرکز بر زشت ترین رفتارهای بشری، محصولاتی که تنها سلامت ما را نابود می­کنند و گروهی را بر ضد گروه دیگر به حرکت وامی دارند، پیش چشم آورید. قطعاً چنین اتلافی می­تواند منابع و استعدادهای غنی را که در جهت بهتر ساختن جهان ضروری به شمار می‌روند، نابود سازد.

اگر جهان به رهبری اتحادیه اروپا، چین و ایالات متحده را به تدوین راهبردهای پژوهش و توسعه در زمینه انرژی با هدفی والا همچون بیرون راندن گازهای گلخانه ای تولید شده طی 10 سال وادار می­کرد، چه روی می داد؟ اگر دولت‌ها افزایش آگاهی را به عنوان هدف بین‌المللی آموزشی خویش معرفی می‌کردند، چطور؟ اگر سیاستمداران برای حل تنش‌های جهانی تلاش می­کردند و ما وقت و استعدادهای خویش را در مسائل بی اهمیت هدر نمی‌دادیم...

پس از گذشت 12 سال از پروژه تحقیقاتی آینده جهانی هزاره، کاملاً روشن شده است که جهان به منابعی برای حل تنش‌های عمومی دست یافته است و فقط مسیر و پیوستگی فرایند یاد شده  کمبودهایی دارند. نسل ما نخستین نسلی است که ابزارهای لازم برای شناسایی سرتاسر جهان، تعیین نظام‌های توسعه جهانی و جستجوی چنین نظام‌هایی را در اختیار دارد. ما نخستین مردمانی هستیم که از طریق اینترنت می­توانیم همچون افرادی همفکر در سراسر جهان رفتار کنیم. ما توان آن را داریم که عقاید صحیح را به منابع و مردم را به کمک برای حل مسائل جهانی و منطقه­ای پیوند دهیم. امروزه، زمانی منحصر به فرد در تاریخ است. تلفنهای همراه، اینترنت، تجارت الکترونیکی، ترجمه خودکار و هواپیماهای جت به بشریت درهم تنیده‌ای حیات می‌بخشند که می­تواند راهبردهای جهانی را ایجاد کند و از آنها برای بهبود چشم انداز بشریت بهره جوید.

تغییرات آب و هوایی بدون یک راهبرد جهانی نمی‌تواند حل شود. جنایات سازمان یافته بین­المللی را نیز نمی­توان بدون یک راهبرد جهانی متوقف ساخت. اما کسانی که عوامل بیماری‌زا را می‌آفرینند و سبب مرگ‌های دسته جمعی می‌شوند، نمی­توان به مدد چنین راهبردهایی بازداشت. اینک زمان آن فرا رسیده است که نظام‌های راهبردی جهانی برای گذر از آب شیرین به آب شور برای کشاورزی، از خودروهای گازوئیلی به الکتریکی، از محصولات حیوانی به فراورده‌هایی با مقدار کمتری گوشت حیوانی و از صرف هزینه برای تسلیحات به سلامت بیشتر و محیط زیست پایدارتر یاری رسانند.

خوشبختانه، جهان به سوی تخمین دقیق آگاهی عمومی برای کسب دانش مناسب به منظور تصمیم‌گیری آگاهانه پیش می­­رود. شاید ایجاد یک دانش عمومی در خصوص مسائلی چون انرژی و آب در مورد همه کشورها و در نهایت، جهان بسیار دشوار یا حتی نا ممکن باشد. هرچند که ممکن است این نظر وجود داشته باشد که توسعه جهان بدون دانش عمومی بسیار دشوار است. بحران جهانی غذا و تغییرات آب و هوایی توجه بین‌المللی را بر راهبردهای کوتاه و بلند مدت، برای رفع گرسنگی و گرمایش جهانی متمرکز ساخته است. بنابراین، گذشت زمان، خط مشی جهانی و نظام‌های تصمیم‌گیری را پخته‌تر خواهد کرد.

عواملی برای بررسی

جمعیت جهانی در جولای 2008 برابر 67/6 میلیارد نفر تخمین زده شد و سرعت رشدی معادل 16/1% در سال دارد. رشد اقتصادی در سال 2007 برابر 9/4%؛ یعنی 66 تریلیارد دلار یا مطابق نرخ مبادلات رسمی برابر 55 تریلیارد دلار [با مقیاس صندوق بین‌المللی پول، یعنی میزان قدرت خرید] بوده است؛ بنابراین، درآمد هر منطقه از جهان  کمتر از 4% افزایش یافته است.

کشور چین در سال گذشته به پیشرفت‌های بسیار زیادی دست یافت. سال گذشته در حالی سپری شد که کشور ایالات متحده به رهبر جهانی اینترنت و کشور ژاپن به دومین کشور صنعتی بزرگ و دومین تولید کننده خودرو در جهان تبدیل شدند. همچنین ایالات متحده پس از کشور آلمان در جایگاه بزرگ‌ترین کشورهای تجاری دنیا قرار گرفت.[توجه داشته باشید که کشور چین، مفهوم کاربر اینترنت را از کسی که هر شش ماه یک بار از آن استفاده می­کند، به کسی که حداقل یک ساعت در هفته با اینترنت کار می­کند تبدیل کرد]. با این همه، آلودگی و کمبود آب، ذخیره اندک انرژی، جنبش‌های جدایی طلبانه و رشد اختلاف طبقاتی توسعه یافته و حتی ثبات چین را در معرض خطر قرار داده است.

از بین رفتن شکاف دیجیتالی در نقاط مختلف جهان ادامه دارد. اینترنت از یک مخزن اطلاعات انفعالی(وب 1) به سیستمی مشارکتی و تولید شده توسط کاربران(وب 2) و در نهایت به یک شریک آگاه، با اطلاعات جامع و دانش فراگیر(وب 3) و عامل پیوند بشریت به یکدیگر، با خلق فضاهای جدید تبدیل می‌شود. حدود 4/1 میلیارد نفر  (21% از جمعیت جهان) با اینترنت ارتباط دارند که 6/37% از این تعداد در آسیا، 1/27% در اروپا و 5/17% در امریکای شمالی قرار دارند. تلفن همراه و اینترنت با یکدیگر پیوند می‌یابند تا دسترسی به دانش جهانی هرچه بیشتر شود. در سال 2008 چیزی حدود 3/3 میلیارد تلفن همراه فعال در سراسر جهان وجود دارد. هم اکنون حجم عظیم کاربردهای ویدیوئی اینترنت، تا حدود 60% کل ترافیک اینترنت را تشکیل داده است و این رشد آنچنان با سرعت ادامه دارد که باعث کندی اینترنت خواهد شد و بسیاری را مجبور خواهد کرد به انتقال فایل‌های ویدیوئی به صورت کامپیوتر به کامپیوتر بپردازند یا ممکن است برای هماهنگی با این ترافیک، زیرساخت اینترنت مجبور به طراحی مجدد باشد.

شیوع بیماری ایدز در قاره افریقا رو به کاهش است. آمار جهانی نشان می‌دهد که شیوع بیماری ایدز [ این آمار در اواخر دهه 1990 با مقداری در حدود 3 میلیون نفر در سال به بیشترین مقدار خود رسیده بود] و آمار قربانیان جدید این بیماری کاهش یافته است [حدود تخمین زده شده  بیماری ایدز تغییر کرده است و کاهش تعداد قربانیان در سال 2007 را نشان می دهد]. اما هنوز نگرانی‌هایی جدی در خصوص تعداد مبتلایان در کشورهای آسیایی و اروپای غربی وجود دارد.

اقتصاد کشورهای رو به توسعه در پنج سال گذشته رشد سالانه­ای حدود 70% داشته است. با چنین نرخ رشدی و در فاصله زمانی سال‌های 2000 تا 2005، بجز در صحرای آفریقا، فقر جهانی به کمتر از نصف تقلیل یافته است و هدف پیشبردی هزاره محقق خواهد شد. تعداد افراد زیر خط فقر، یعنی افرادی با درآمد کمتر از 1 دلار در روز، در کشورهای در حال توسعه بین سال‌های 1990 و 2004 تا 278 میلیون نفر و در پنج سال گذشته تا 150 میلیون نفر کاهش یافته است. طی همین زمان جمعیت کشورهای یاد شده تا یک میلیارد نفر افزایش داشته است. با این همه، هنوز نزدیک به سه میلیارد نفر از مردم با دو دلار در روز یا کمتر زندگی می­کنند که دو برابر کل جمعیت جهان در سال 1900 است. لزوم ایجاد طرحی راهبردی برای مشارکت جهانی بین افراد فقیر و ثروتمند با استفاده از توان بازار آزاد و قوانین مبتنی بر معیارهای بومی به منظور کاهش اختلاف‌های طبقاتی نا عادلانه واضح است. در غیر این صورت، این امر به تسریع مهاجرت‌های اقتصادی منجر خواهد شد. 

امروزه، نزدیک به چهل نوع بیماری در نسل جدید ظاهر شده است و 1100 پدیده واگیر توسط سازمان بهداشت جهانی طی پنج سال گذشته شناسایی شده‌اند. ما امروز با 20 بیماری مقاوم به دارو مواجه هستیم و بیماری‌های قدیمی مانند وبا و تب زرد مجدداً پدیدار شده‌اند. بیش از یک سوم کودکان جهان در بیست و هشت روز اول عمر خود از دنیا می‌روند و مرگ بسیاری از آنان قابل پیشگیری است، چون در نتیجه استفاده از آب نامناسب رخ می‌دهد.

تقریبا 700 میلیون نفر از مردم دنیا با مشکل کمبود آب مواجه هستند که در صورت عدم اقدامی جدی، تا سال 2025 تعداد آنان به 3 میلیارد نفر نیز خواهد رسید. ذخیره آب تمام قاره­ها رو به اتمام است و 40 درصد انسان‌ها به منابع آبی که توسط دو کشور یا بیشتر کنترل می‌شود وابسته هستند. جهان تا سال 2013 به 50 درصد و طی سی سال آینده به دو برابر غذای بیشتر نیاز دارد. این به معنای آب، زمین و کود بیشتر است، چرا که در هفت سال گذشته ما بیش از آنچه تولید شده است، مصرف کرده‌ایم و عواملی که سبب افزایش بهای غذا می‌شوند، به نظر طولانی مدت می­رسند. اهداف کشاورزی جدید مانند مدیریت کشاورزی و آبیاری با آب حاصل از باران، مهندسی ژنتیک برای دستیابی به محصولات بیشتر، کشاورزی و آبخیزداری دقیق، متغیرهای مربوط به آستانه تحمل خشکسالی محصولات کشاورزی، کشاورزی با آب دریا در ساحل برای تولید غذا برای حیوانات و انسان‌ها، سوخت‌های بیولوژیکی و نیشکر برای صنعت کاغذ و جذب دی اکسید کربن هنگام کاهش تخلیه زمین و آب کشاورزی باید مورد بررسی قرار گیرند. همچنین، تولید گوشت بدون پرورش حیوانات به قدر کفایت امکان پذیر است، یک گروه حمایت از حقوق حیوانات یک میلیون دلار برای اولین روش تهیه گوشت تجاری بدون نیاز به پرورش حیوانات سرمایه گذاری کرده است. 

همچنین، آلودگی‌های مربوط به دی‌اکسیدکربن به سرعت افزایش می­یابد و جهان سریع تر از پیش‌بینی IPCC  در حال گرم شدن است. حدوداً 10% از یخ‌های قطبی طی 10 سال گذشته تخریب شده­اند و ممکن است تا سال 2030 کاملاً نابود شوند. گرم‌شدن جهانی موجب افزایش اسیدیته اقیانوس‌ها می­شود و نواحی مرده ایجاد می­کند و قابلیت جذب دی‌اکسیدکربن آن را کاهش می‌دهد. به نظر می‌رسد که رهبران جهانی درصدد ایجاد یک معاهده جهانی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای و درعین حال افزایش رشد اقتصادی هستند.

جمعیت کنونی جهان 7/6 میلیارد نفر است که انتظار می‌رود تا سال 2050 تا 2/9 میلیارد نفر افزایش یابد. مطابق پیش‌بینی سازمان ملل این مقدار به سرعت به 8/9 میلیارد می‌رسد و تا سال 2100 به 5/5 میلیارد کاهش می‌یابد. دانشمندان در تلاشند که در طول 50 سال آینده این پیش‌بینی را تغییر دهند؛ یعنی عمر انسان‌ها را به مقداری بیش از طول عمر امروزی آنان افزایش دهند. در  ضمن، جمعیت جهانی به درجه پایین‌تری از مرگ و میر و باروری خواهد رسید که تغییرات زیادی در نظام‌های پزشکی و بازنشستگی می‌طلبد. جمعیت ثروتمند جهان سریع‌تر از نواحی فقیر پیر می‌شود، هرچند که نواحی فقیر نیز دچار پیری می‌شوند. امروزه تعداد کمتری اروپایی وجود دارد، جمعیت دارای سن کاری آن رو به کاهش است، مهاجرت افزایش می­یابد و به درگیری‌های فرهنگی منجر می­شود. کشورهای امریکایی و آفریقایی بیشترین نرخ رشد جمعیت، یعنی 2/1% را دارند. خط‌مشی کشور چین در خصوص تک فرزندی در این کشور جامعه سالخورده ایجاد خواهد کرد. کمیته ملی جمعیت شناسی چین پیش‌بینی کرده است که بین سال‌های 2030 و 2050 فقط دو کارگر برای هر بازنشستگی وجود خواهد داشت که نسبت به مقدار ضریب کنونی آن؛ یعنی 6 کارگر برای بازنشستگی کاهش چشمگیری خواهد داشت. در کشور ژاپن استفاده از روبات‌ها برای حل مشکل افزایش سن و کاهش مقدار جمعیت جهان مد نظر است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که طی دو سال گذشته دموکراسی و آزادی در یک پنجم کشورهای دنیا رو به کاهش داشته است. طی شش سال گذشته، بسیاری از کشورهای دنیا با سرکوب گسترده روزنامه نگاران و کنترل فزاینده رسانه‌ها توسط حکومت، آزادی را چهار برابر بیشتر از سال 2007 محدود ساخته‌اند.

هزینه‌های نظامی جهان 3/1 تریلیون دلار در سال است. حدود 20000 سلاح اتمی فعال، حدود 1700 تن اورانیوم غنی سازی شده و 500 تن پلوتونیوم تفکیک شده که می‌تواند به عنوان سلاح اتمی به کار رود، در دنیا وجود دارد. ارتباطات بین تروریسم و جنایات سازمان یافته نگران کننده است، بخصوص با در نظر گرفتن این مطلب که بین سال‌های 2004 تا 2007، به طور متوسط 150 گزارش غیرمجاز استفاده از مواد رادیواکتیو یا هسته‌ای به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش شده است.

تجارت قاچاق بیش از یک تریلیون دلار در سال تخمین زده شده است. مکافی جرایم کامپیوتری را 105 میلیارد دلار برآورد کرده است. این آمار شامل اخاذی و جرایم سازمان یافته مانند رشوه و پولشویی نمی‌شود. بنابراین، درآمد کلی می‌تواند بیش از 2 تریلیون دلار باشد؛ یعنی تقریباً دو برابر کل بودجه نظامی جهان.

به موازات این تنش‌های اجتماعی و اقتصادی، دانش و فناوری به پیشرفت‌های فوق‌العاده خود ادامه می­دهد. اسید نوکلئیک گلیسرین، ماده مصنوعی مشابه DNA، با نانوساختارهای خود ترمیم‌گر، برای کمک به ساختن اشکال دیگری از حیات ابداع شده است. در کارولینای شمالی یک روبات با کمک فعالیت مغزی یک میمون قادر به راه رفتن بر روی تردمیل شد. به کمک رابط های مغز و کامیپوتر، امروز امکان حرکت اندام‌های مصنوعی و صندلی چرخدار و عمل در واقعیت مجازی فراهم شده است و نطفه همتاسازی شده انسان از یک سلول پوست تولید شده است که می‌تواند زمانی به جایگزینی اندام‌های بدن ما منجر شود. جداسازی الکتروشیمیایی کربن از هوا برای تولید سوخت مورد بررسی قرار گرفته است.

اینک یک کامپیوتر می‌تواند 144/1 هزار تریلیون عملیات با ممیز شناور در ثانیه را اجرا کند و محاسبات علمی برای شبیه سازی‌های جدید برای پیشبرد علوم پزشکی، مواد، هواشناسی و دیگر چشم‌اندازهای طبیعی را تقویت کند. با میکروسکوپ‌های الکترونی روبشی می‌توان ابعادی در حدود 01/0 نانومتر [یعنی فاصله بین یک هسته هیدروژن و الکترون آن] را مشاهده کرد. تولید کامپیوترهای نوری در دست بررسی است. کروموزوم‌های مصنوعی از مواد شیمیایی ایجاد شده است. مسائل و پدیده‌های کوانتومی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. پرتو لیزر به قطر 15 میلیمتر با تابشی به مدت زمان یک کوادریلیوم ثانیه می­تواند سلول‌های سرطانی را بدون تخریب دیگر سلول‌ها از بین ببرد و با شتاب ارتباطات گسترده بین دانشمندان و همگرایی نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی، فناوری اطلاعات و علوم شناختی درآینده، چشم انداز تمدن عمیقاً دگرگون خواهد شد.

تقاضای انرژی جهانی در بیست سال آینده دو برابر خواهد شد. بدون تحولات تکنولوژیکی اساسی، سوخت‌های فسیلی 81% تقاضای انرژی اولیه را تا سال 2030 تأمین خواهند کرد. در این صورت، ذخیره و بازیابی کربن یک اولویت مهم خواهد بود. بسیاری بر این اعتقادند که تولید نفت در بیشترین حد خود قرار دارد و ظرف 40 تا 70 سال آینده به اتمام خواهد رسید. افزایش بهای نفت، گاز و زغال سنگ این منابع تجدید ناپذیر را رقابتی‌تر می‌سازد.

پیشرفت‌های گسترده در زمینه بهره­وری، حفاظت از محیط زیست و سهولت در ارتباطات راهگشاست، ولی برای منابع کنونی انرژی باید جایگزین‌هایی ساخته شوند، زیرا اقتصاد و رشد جمعیت در 50 سال آینده همچنان نیاز به افزایش منابع انرژی دارند. از آنجا که منابع اصلی انرژی سرانجام پایان خواهند یافت و پایداری اقلیمی آینده را به خطر می‌اندازد، سرمایه­گذاری‌های کلان در منابع پایدار و ایمن مانند باد، انرژی خورشید، انرژی مرکز زمین و سوخت‌های وابسته به آب ضروری به نظر می­رسد. توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای بدون حل مسائل مربوط به تروریسم در اثر استفاده نامناسب از این انرژی می­تواند به فجایع زیست محیطی منجر شود. ساخت نیروگاه‌های جدید مسئله گرم شدن جهانی را تشدید خواهد کرد..

دسامبر 2008 شصتمین سالگرد قطعنامه جهانی حقوق بشر سازمان ملل است که بیش از 60 تعهدنامه را برای حفاظت از آزادی و منزلت انسانی گرد هم آورده است. امروزه، شواهد حاکی از آن است که افزایش توجه حاکمیت‌ها به حقوق بشر با رشد اقتصادی رابطه مستقیم دارد و فعالیت‌های غیراخلاقی اقتصادی، در نهایت، قیمت سهام، تولید و سود را کاهش می­دهد. تصمیمات غیراخلاقی و فعالیت‌های فاسد توسط رسانه‌های جمعی، وب نوشت‌ها، دوربین‌های تلفن همراه و NGO ها به سرعت افشا می‌شوند.

مسئولیت جمعی در قبال اخلاق جهانی در تصمیم‌گیری‌ها هنوز خام، اما رو به رشد است. اخلاق جهانی همچنین، رو به تمرکز و توجه بیشتر بر روی ارزیابی استانداردهای جهانی ISO و تعهدنامه های بین المللی است که هنجارهای رفتاری متمدنانه را تعریف می­کنند.

از بین بردن شکاف بین حرف و عمل در خصوص اینکه حقوق زنان در سراسر جهان تا چه اندازه توسط مردان پایمال می‌شوند، هنوز در اولویت قرار ندارد. هرچند که بسیاری از هنجارهای مربوط به روابط جنسیتی رسماً توسط کنوانسیون حذف کلیه اشکال تبعیض علیه زنان مورد تأئید قرار گرفته­اند، اما بسیاری از کشورها هنوز قوانین و فرهنگی دارند که زنان را به عنوان شهروند درجه دوم قلمداد
می­کنند و آنان را در معرض خشونت قرار می­دهند. فرایند کسب شغل‌های مناسب در سیاست و اقتصاد حقوق برابر به کندی بسیار پیش می‌رود. زنان حاضر در قوه مقننه در سال 2008 از 8/13% به 18% افزایش یافته‌اند. زنان 40% نیروی کار جهان را تامین می‌کنند، اما 25% درآمد جهانی را به دست می­آورند.

بنابراین، آینده رو به بهبود می‌رود یا نزول؟ و چه زمینه‌هایی باید بیشتر مورد توجه، سرمایه‌گذاری و تصمیم‌گیری آگاهانه برای بهبود چشم‌اندازهای کلیت جهانی قرار گیرد؟

 شاخص وضعیت آینده(SOFI)

شاخص وضعیت آینده بر اساس چشم انداز 10 سال آینده بر مبنای اطلاعات 20 سال گذشته تخمین زده می‌شود. با متغیرهای کلیدی پیش بینی می شود که به طور کلی وضعیت جهان در آینده بهتر یا بدتر خواهد شد. مجموعه‌ای از 29 متغیر توسط هیئت کارشناسی پروژه هزاره برای توصیف جهان طی سال‌های 07ـ 2006 در نظر گرفته شد. از شرکت‌کنندگان درخواست شد که متغیرها را ارزیابی کنند، بهترین و بدترین سناریوی فرضی را تخمین بزنند، متغیرهایی جدید برای SOFI پیشنهاد کنند و منابعی را ارائه دهند که بتواند حداقل اطلاعات 20 سال را فراهم سازد.

ارزیابی شاخص‌های کلیدی جهانی در 20 سال گذشته و تصویر کردن 10 سال آینده مبنایی برای ارائه گزارش وضعیت بشر را فراهم می­کند و به ما نشان می دهد که در حال پیشرفت یا نزول هستیم.

جدول 1: موقعیت‌های بهبود و نزول جوامع بشری

 شاخص وضعیت آینده نشان می دهد که وضعیت ظرف 10 سال آینده همچنان بهتر می شود اما نه به سرعت 20 سال گذشته.  البته حوادث پیش بینی نشده می تواند این روند را تغییر دهد. 

منبع