انجمن انفورماتیک ایران انجمن انفورماتیک ایران انجمن انفورماتیک ایران
گزارش کامپیوتر شماره 234, ویژه مرداد و شهریور ماه 96 منتشر شد. چهارشنبه  ٠١/٠٩/١٣٩٦ ساعت ٢٠:١٤
 

نهادهای مهم استانداردگذار
سید علی آذرکار
شرکت مهندسی پدیدپرداز
کمیسیون استاندارد و تدوین مقررات، سازمان نظام صنفی رایانه‌ای استان تهران
 پست الکترونیکی:ali.azarkar@pdpsoft.com


 

مقدمه
در ادامه مطالب قبلی و معرفی نهادهای مهم استانداردگذار، در این قسمت نیز به معرفی دو نهاد دیگر پرداخته می‌شود. از این دو نهاد یکی سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک و دیگری سازمان ملی استاندارد ایران (INSO ) است. نهاد دوم، نهاد ملی استانداردگذاری در جمهوری اسلامی ایران است.

تاریخچه سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک
سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک (اختصاراً «سازمان») در ژوئن سال 1906 در لندن تاسیس، و دفتر مرکزی آن در همین شهر ایجاد شد. ریشه تاسیس این سازمان به سپتامبر 1904، هنگامی که نمایندگان شرکت‌کنندگان در کنگره جهانی برق گرد هم آمده بودند، برمی‌گردد. در این کنگره همگان متفق‌القول بودند که «باید موضوع استانداردسازی و دسته‌بندی و نام‌گذاری ابزار و تجهیزات الکتریکی باید به نحو جدی مورد توجه قرار گیرد.»
پس از شکل‌گیری اولیه، سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک توسعه یافت و تا پایان سال 1914 دارای 4 کمیته فنی بود. در این مدت سازمان توانسته بود استانداردهایی مانند تعریف واژگان تجهیزات ماشین‌های الکتریکی، نشانه‌ها و علایمی برای کمیت‌های این حوزه، تعاریف مربوط به توربین‌های هیدرولیک، و تعاریفی مربوط به مبدّل‌ها را به دنیای صنعت ارایه کند. وقوع جنگ جهانی اول، فعالیت‌های سازمان را متوقف کرد. در سال 1919 و با پایان جنگ، فعالیت‌های آن مجدداً شروع و تعداد کمیته‌های فنی به 10 تا بالغ شد. در سال 1930، سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک واحدهای مهمی را در صنعت الکتریک استاندارد و منتشر کرد، که از آن میان می‌توان به «هرتز» (واحد فرکانس)، «گاوس» (واحد چگالی مغناطیسی)، «اورستد» (واحد قدرت میدان مغناطیسی)، «وبر» (واحد عملی شار مغناطیسی)، و «ماکسول» (واحد شار مغناطیسی) اشاره کرد.
طی سال‌های 1948 تا 1980 تعداد کمیته‌های فنی سازمان از 34 به 80 رسید و حوزه‌های جدیدی مانند خازن‌ها و مقاومت‌ها، تجهیزات نیمه‌هادی، تجهیزات الکتریکی پزشکی، و تجهیزات و سیستم‌های ناوبری را تحت پوشش قرار داد. مقر این سازمان تا سال 1948 در شهر لندن بود كه از آن سال به بعد، به شهر ژنو در كشور سوئیس منتقل شد .
از تاریخ تاسیس تاکنون سازمان توانسته برترین استانداردهای جهانی را به دنیای صنایع الکتریکی و الکترونیکی عرضه کند. این نشان ‌دهنده تلاشی است که سازمان در کنار دولت‌ها، نهادهای آموزشی، کاربران، و بخش خصوصی طی بیش از یک قرن به سرانجام رسانده است.
چشم‌انداز و ماموریت سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک، به شرح زیر تعریف شده است:
چشم‌انداز: استانداردها و برنامه‌های ارزیابی انطباق: کلید تجارت جهانی
ماموریت: سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک یک سازمان شناخته شده جهانی ارائه‌کننده استانداردهای سیستم‌های ارزیابی انطباق و سایر خدمات مورد نیاز برای تسهیل تجارت جهانی و ارتقای ارزش کاربر در زمینه‌های الکتریسیته و الکترونیک و فناوری‌های وابسته است.

 ساختار سازمان بین‌المللی الکتروتکنیک
ساختار اجرایی سازمان در شکل شماره 1 نشان داده شده است. سازمان (در بخش فنی مرتبط با توسعه استاندارد) در حال حاضر دارای 94 کمیته فنی و 79 کمیته فرعی است.